Przekornie powiem, że tęskno mi już za zielonym. Kiedy nadchodzi szaro-bury listopad z wizją jeszcze ciemniejszego grudnia czekamy na biel śniegu i mróz. W tym roku zima nasyciła nas pięknymi widokami, zamarzniętymi jeziorami, oszałamiającym szronem i temperaturą mocno schodzącą w rejony poniżej zera. Po kilku tygodniach ów stan pogodowy stał się jednak dość powszechny, a my… wypatrujemy wiosny 🙂 A z nią zieleni właśnie. Rozpoczynamy zatem nowy cykl recenzyjny z dedykacją dla wszystkich zmarzluchów, którzy marzą o większej dawce ciepła i barw. A znaleźć je można w szeroko rozumianych książkach przyrodniczych.
Kolejną wielce ciekawą pozycją, nad którą warto się pochylić jest książka „Co mówią zwierzęta?” autorstwa Joli Richter-Magnuszewskiej (wyd. Kropka, 2025). To świetnie skrojony obraz bliskiej nam przyrody, portret zwierząt, które spotkać możemy na spacerach w lesie czy górach. Nie zdziwi zapewne fakt, że autorka mieszka w bezpośrednim otoczeniu natury Doliny Skotawy.
W tej książce najważniejsze są zwierzęta i ekosystemy, a przede wszystkim ich sposoby komunikacji. Przyroda obdarzyła różne gatunki wieloma narzędziami porozumiewania się, doskonale sprawdzają się nie tylko wydawane odgłosy czy możliwość wzrokowej obserwacji, najważniejszy jest czuły węch oraz wyspecjalizowane ucho. W kolejnych rozdziałach możemy dowiedzieć się o kodowaniu wiadomości przez świetliki, łączeniu gęsi w pary na całe życie, okresach godowych, oznakach sympatii czy gniewu. Opisywane fakty Richter-Magnuszewska łączy z bardzo ciekawą dziedziną nauki – etologią i zoopsychologią, przywołując nazwiska i postaci kluczowych badaczy oraz eksperymentatorów, którzy przyczynili się do jej popularyzacji: Konrada Lorenza, Jane Goodall, Shauna Ellisa, Simonę Kossak i Temple Grandin. Ich inspirujące obserwacje pozwoliły na przełamanie antropocentrycznego punktu widzenia w nauce o zwierzętach.
Książkę wzbogacają kody QR z głosami zwierząt nagranymi przez specjalistów oraz bardzo przydatne mini-słowniczki zachowań bliskich nam zwierząt: psa, kota oraz konia. Wartościowy pod względem poznawczym tekst uzupełniają ilustracje oddające piękno różnych gatunków. Są to przede wszystkim rysunki kredką, nie zabrakło techniki kolażu.
Lektura książki jest bardzo satysfakcjonująca – nie tylko poszerza wiedzę, ale też zaprasza do regularnego kontaktu z przyrodą w jej wielu pięknych odcieniach. Jeśli tylko zdołamy zamilknąć otworzy się przed nami jej fascynujące bogactwo.
Barbara Górecka / Dom Bajek
 „Co mówią zwierzęta?”. Recenzja){kind=link}